Czy można tęsknić za czasem, którego nigdy się nie przeżyło? LII w kolekcji Womenswear Wiosna-Lato 2027 odpowiada na to pytanie bez dosłownej rekonstrukcji lat 60. Marka wykorzystuje ich wizualny język, ale przepuszcza go przez współczesne doświadczenie – przez popkulturę, filmy, piosenki i obrazy, które budują pamięć zastępczą.
Punktem wyjścia były głosy nastoletnich idoli lat 60. Śpiewali o tęsknocie, rozstaniach i emocjach, których – z perspektywy wieku – nie mogli jeszcze naprawdę znać. LII przygląda się właśnie tej sprzeczności: jak uczymy się uczuć, zanim ich doświadczymy.
Kolekcja nie udaje mody z lat 60. Pojawiają się mini sukienki, winylowe akcenty, intensywne kolory i miękkie, gąbczaste materiały, ale wszystkie te elementy zostały potraktowane współcześnie. To nie jest nostalgiczna stylizacja. To garderoba zbudowana z wyobrażeń o przeszłości. Marka zestawia dziecięcy optymizm z bardziej niepokojącą refleksją o pamięci. W efekcie kolekcja ma wyrazisty kolor i lekko surrealistyczny charakter, ale nie traci kontaktu z codziennym ubraniem.
Znane formy, nowe funkcje
LII rozwija własne rozpoznawalne sylwetki. Anoraki zostały przeprojektowane jako odpinane kaptury, przypinane do topów na ramiączkach i sukienek zamiast klasycznych kołnierzy. To detal, który zmienia proporcję całej stylizacji, a jednocześnie daje możliwość jej modyfikowania.
T-shirt pojawia się w warstwowych, ciętych konstrukcjach – jednocześnie zakrywa i odsłania ciało. W koktajlowych sukienkach kwadratowe panele budują objętość i architekturę, sprawiając wrażenie, jakby forma unosiła się nad sylwetką. Te same elementy przechodzą do spódnic, gdzie tworzą mocne zestawienia kolorystyczne.
Ubranie jako nośnik wspomnień
LII Wiosna-Lato 2027 opowiada o emocjach, które nie zawsze mają źródło w osobistym doświadczeniu. Możemy odczuwać nostalgię za dekadą znaną wyłącznie z ekranu, rozpoznać siebie w cudzej piosence albo nosić ubranie, które przypomina historię nigdy przez nas nieprzeżytą. To kolekcja o pamięci zbudowanej z kultury. LII nie szuka odpowiedzi, czy taka nostalgia jest prawdziwa. Pokazuje, że wpływa ona na to, jak się ubieramy, czego pragniemy i jakie obrazy chcemy nosić ze sobą.






































