Są wystawy, które po prostu pokazują archiwa. I są takie, które zmieniają sposób, w jaki patrzymy na modę. „Schiaparelli: Fashion Becomes Art” zapowiada się na tę drugą kategorię. Punktem wyjścia jest Elsa Schiaparelli jako postać funkcjonująca na styku mody, sztuki i performansu. I właśnie to napięcie ma tu największe znaczenie.

Elsa Schiaparelli nigdy nie projektowała ubrań w klasycznym rozumieniu. Jej prace od początku były komentarzem, prowokacją, czasem wręcz żartem. W latach 30. współpracowała z artystami, którzy definiowali ówczesną kulturę – Salvador Dalí, Jean Cocteau, Man Ray. Efektem były projekty, które do dziś trudno jednoznacznie zakwalifikować. Sukienka „Skeleton”, „Tears dress” czy kapelusz w kształcie odwróconego buta nie wpisywały się w żadną obowiązującą kategorię. I dokładnie to pokazuje ta wystawa.

Ponad 200 obiektów i jeden wspólny mianownik

Ekspozycja obejmuje ponad 200 obiektów – od ubrań i biżuterii po fotografie, rzeźby i materiały archiwalne. To ważne, bo Schiaparelli nie funkcjonowała w próżni. Jej projekty były częścią większego świata – sztuki, teatru, kina. Na wystawie pojawią się też prace Pabla Picassa czy Jeana Cocteau, co dobrze pokazuje skalę tych relacji. Moda nie jest tu dodatkiem do sztuki ani odwrotnie. Te obszary przenikają się na równych zasadach.

Londyn jako brakujący rozdział

Ciekawym wątkiem jest też londyńska historia Schiaparelli, o której mówi się stosunkowo rzadko. Wystawa zwraca uwagę na funkcjonowanie marki poza Paryżem i na klientki, które budowały jej pozycję w Wielkiej Brytanii. To poszerza perspektywę. Schiaparelli nie była tylko paryską projektantką. Była częścią międzynarodowego obiegu kultury.

Daniel Roseberry i współczesne Schiaparelli

Druga część wystawy dotyczy współczesności i pracy Daniela Roseberry’ego. To ważny moment, bo jego projekty w ostatnich latach przywróciły marce widoczność. Roseberry nie kopiuje archiwum. Raczej pracuje na jego języku – przesadzie, symbolice, rzeźbiarskiej formie. I właśnie to zestawienie – historycznych projektów z aktualnymi kolekcjami – może być jednym z najmocniejszych punktów wystawy.

Otwarcie „Schiaparelli: Fashion Becomes Art” nie jest przypadkowe. W ostatnich sezonach moda coraz częściej wraca do tematów związanych ze sztuką, performansem i formą. Ta wystawa wpisuje się w ten kierunek, ale jednocześnie przypomina, że wiele z tych idei pojawiło się znacznie wcześniej. I że ktoś już kiedyś je zrealizował.

Wystawa „Schiaparelli: Fashion Becomes Art” będzie otwarta od 28 marca do 8 listopada 2026 roku. Jeśli ktoś interesuje się modą nie tylko jako trendem, ale jako językiem kultury, to jest jedna z tych ekspozycji, które trudno pominąć.

The post Schiaparelli w Londynie. Wystawa, na którą świat mody czekał od lat first appeared on OCZY.MAG.

Ten motyw pojawia się w klamrach pasków, w metalowych guzikach, w biżuterii, a także w nowych modelach butów i toreb. W kolekcji staje się częścią większej narracji o kobiecej tajemnicy i o napięciu między historią domu mody a jego współczesnością.

Pierwsze sylwetki: beże, konstrukcja i metalowe detale

Pokaz otwierają zestawy utrzymane w beżach i odcieniach nude. Na wybiegu pojawiają się dopasowane marynarki z biżuteryjnymi guzikami, kamizelki podkreślające talię oraz spodnie o charakterystycznej konstrukcji demi-lune. Całość zestawiona jest z jedwabnymi body z kontrastowym kołnierzykiem z białej popeliny.  

W wielu sylwetkach pojawiają się elementy biżuteryjne – złote łańcuchy, metalowe detale czy rzeźbiarskie klamry inspirowane pracami Giacomettiego.

Organza, dzianina i konstrukcja

W kolejnych lookach Roseberry wprowadza bardziej miękkie materiały. Transparentna organza pojawia się w topach i koszulach z półksiężycowymi rękawami, a plisowane tkaniny tworzą powierzchnie przypominające strukturę skóry gada.  

W kolekcji pojawiają się także dzianiny z kaszmiru i wełny. Długie sukienki z wysokim golfem, dopasowane spódnice czy swetry z kablowym splotem zestawione są z elementami transparentnego tiulu, który wprowadza lekkość i rytm w konstrukcji sylwetki.

Roseberry rozwija charakterystyczne motywy domu mody. W biżuterii i dodatkach pojawiają się elementy inspirowane anatomią – dłonie, twarze czy ptasie pazury. Te detale pojawiają się w klamrach pasków, w uchwytach toreb oraz w obcasach butów. Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów kolekcji są obcasy przypominające ptasie szpony oraz metalowe twarze zdobiące torby.

Wieczór: hafty i intensywna czerń

Wieczorowa część kolekcji zmienia paletę kolorów. Beże i brązy ustępują miejsca głębokiej czerni. Na wybiegu pojawiają się długie suknie z jedwabnego georgette haftowane koralikami, cekinami i kryształami.

Jedna z sukni powstała z wykorzystaniem około 60 tysięcy koralików, a jej wykonanie zajęło prawie cztery tysiące godzin pracy. Pojawiają się także suknie z tiulu i weluru, konstrukcje gorsetowe oraz projekty z frędzlami z cekinów tworzącymi dynamiczną powierzchnię materiału.

Schiaparelli dziś

Kolekcja Schiaparelli Jesień–Zima 2026/2027 rozwija język marki, który Daniel Roseberry buduje od kilku sezonów. Projektant sięga do archiwów Elsy Schiaparelli – surrealizmu, biżuteryjnych detali i motywów anatomicznych – i przekłada je na współczesną garderobę. Ubrania pozostają eleganckie i bardzo dopracowane konstrukcyjnie, ale jednocześnie zachowują charakterystyczny dla domu mody element fantazji.

Schiaparelli zawsze funkcjonował na styku sztuki i mody. Elsa Schiaparelli traktowała ubrania jako przestrzeń eksperymentu i ekspresji. Dzisiejsza kolekcja Roseberry’ego rozwija tę ideę, pokazując markę w momencie, gdy jej archiwum staje się inspiracją dla kolejnych sezonów. Kolekcja Schiaparelli Jesień–Zima 2026/2027 potwierdza, że dom mody pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów współczesnej mody.

The post Schiaparelli Jesień–Zima 2026/2027: Przez dziurkę od klucza first appeared on OCZY.MAG.

Schiaparelli Haute Couture Wiosna–Lato 2026 i architektura sylwetki

Sylwetki w kolekcji budowane są wokół charakterystycznych dla domu elementów: ostrych ramion, bioder „defying gravity”, wyraźnie zaznaczonych linii gorsetowych. Kurtki Elsa, bustiery i suknie wieczorowe funkcjonują jako obiekty o określonej strukturze, nie jako wariacje na temat klasycznej elegancji. Konstrukcja pozostaje czytelna, nawet wtedy, gdy forma staje się skrajnie złożona.

Wiele projektów opiera się na kontrastach materiałowych: tulle zestawione z crinem, koronka montowana w technice bas-relief, jedwabne hafty przechodzące w reliefy i aplikacje 3D. Te zabiegi nie pełnią funkcji dekoracyjnej. Są narzędziem modelowania objętości.  

Materiał i czas

Kolekcja otwarcie eksponuje nakład pracy atelier. Wiele realizacji wymagało od kilku do nawet ośmiu tysięcy godzin ręcznego haftu. Feathers — zarówno naturalne, jak i wykonane w technice trompe-l’œil z nici jedwabnych — pojawiają się jako element konstrukcyjny, a nie wykończeniowy. Podobnie muszle, kryształy i perły są integralną częścią bryły, a nie dodatkiem na jej powierzchni.

Roseberry świadomie akcentuje fakturę i ciężar materiałów. To couture, które nie próbuje wyglądać lekko ani efemerycznie. Projekty mają masę, opór i wyraźny punkt ciężkości.

Ikonografia domu

W kolekcji konsekwentnie powracają kody Schiaparelli: motyw-symbol dziurki od klucza, biżuteria inspirowana anatomią, głowy ptaków modelowane ręcznie z żywicy i metalu, elementy fauny przeniesione w język konstrukcji. Odniesienia do archiwum Elsy Schiaparelli są czytelne, ale nie cytowane dosłownie. Zamiast rekonstrukcji pojawia się reinterpretacja oparta na współczesnych technikach i proporcjach.

Wyraźnie zaznaczona jest także linia biżuterii couture, traktowanej jako część sylwetki, nie akcesorium. Naszyjniki, kolczyki i headpiece’y współtworzą strukturę projektów, często stabilizując ich formę.  

Paleta barw opiera się głównie na czerni, kości słoniowej i odcieniach czekolady, przełamywanych intensywnymi sfumato w neonowych tonach: zieleni, różu, pomarańczy, błękitu. Kolor nie buduje nastroju. Służy podkreśleniu konstrukcji, zaznaczeniu punktów napięcia i kierunku ruchu formy.

Couture bez kompromisów

Schiaparelli Haute Couture Wiosna–Lato 2026 to kolekcja mocno zdyscyplinowana i jednoznaczna. Nie próbuje tłumaczyć sensu haute couture ani go upraszczać. Pokazuje je jako obszar pracy wymagającej skrajnej precyzji, czasu i decyzji projektowych, które nie podlegają sezonowym korektom. To couture projektowane z myślą o formie i rzemiośle, nie o efekcie.

The post Schiaparelli Haute Couture Wiosna–Lato 2026: Rzemiosło, struktura i całkowita kontrola formy first appeared on OCZY.MAG.

Schiaparelli butik Hongkong – nowy adres wyobraźni

Nowa lokalizacja mieści się w Landmark Prince’s Building, w samym sercu Hongkongu. Projekt powstał we współpracy Daniela Roseberry’ego i studia architektonicznego Halleroed i nawiązuje do legendarnych salonów przy 21 Place Vendôme w Paryżu. Zamiast monumentalności – intymność. Zamiast klasycznego retailu – przestrzeń przypominająca surrealistyczne mieszkanie.

Już fasada w złotym wykończeniu działa jak zapowiedź tego, co czeka w środku. To próg między codziennością a światem Schiaparelli, w którym funkcja ustępuje miejsca narracji.

Butik zaprojektowano jako ciąg pomieszczeń: salon, alkowy, prywatne strefy przymiarek. Materiały grają tu równie ważną rolę co ubrania – szczotkowany metal, lakierowane drewno, lustra, marmurowe posadzki. Pojawia się nawet wanna, przekształcona w ekspozycję biżuterii, bardziej obiekt niż mebel.

To przestrzeń, która celowo zaciera granicę między prywatnym apartamentem a scenografią snu. Klient nie wchodzi tu „na zakupy”, lecz do świata, w którym Schiaparelli zawsze najlepiej funkcjonowało: między luksusem a absurdem.

Kody domu wpisane w architekturę

Sufit staje się tu nośnikiem historii. Rysunki autorstwa Daniela Roseberry’ego przedstawiają najbardziej rozpoznawalne motywy domu: dziurkę od klucza, kłódkę, symbole anatomiczne, znaki nieba, trompe-l’œil. To bezpośrednie nawiązanie do dziedzictwa Elsy Schiaparelli i jej fascynacji surrealizmem lat 30., rozwijanym we współpracy z Dalím, Cocteau czy Giacomettim.

W Hongkongu te symbole nie są dekoracją. Są częścią architektury, zakotwiczając przestrzeń w historii marki, ale bez muzealnego dystansu.

Kolekcje w kameralnej selekcji

W salon-butiku dostępna jest wyselekcjonowana oferta: kolekcja Wiosna-Lato 2026, wybrane elementy Jesień-Zima 2025/2026, a także najbardziej charakterystyczne projekty domu. Kultowe torby, biżuteria inspirowana anatomią, rzeźbiarskie kroje i dopracowane konstrukcje pojawiają się tu w kontekście, który pozwala im wybrzmieć.

To podejście zgodne z filozofią marki – mniej ilości, więcej znaczenia. Każdy element funkcjonuje jako część większej opowieści, a nie sezonowego trendu.

Otwarcie butiku w Hongkongu to ważny krok w globalnej strategii Schiaparelli, opartej na ograniczonej liczbie lokalizacji i wysokim poziomie personalizacji. Przestrzeń działa wyłącznie na zasadzie „appointment only”, co dodatkowo podkreśla jej salonowy charakter i odróżnia ją od standardowych butików luksusowych marek.

The post Schiaparelli otwiera butik w Hongkongu. Surrealizm w wersji salonowej first appeared on OCZY.MAG.

Pop-up otwarto 1 grudnia i potrwa aż trzy miesiące. Idealny pretekst, żeby zimową nudę zamienić na odrobinę luksusowej fantasmagorii.  

21 Place Vendôme pod palmami

Wnętrze jest jak teleport do paryskiej siedziby Schiaparelli przy Place Vendôme. Kontrasty czerni i złota, paryski szyk z historią w tle — ale w wydaniu dopasowanym do arabskiego luksusu. Wszystko tu jest dopieszczone. Ustawione na granicy realności i teatralnej sceny. Schiaparelli śmiało przypomina, że moda ma bawić, kusić i zostawiać ślad na wyobraźni.

Na wieszakach i podświetlonych półkach: selekcja ready-to-wear, biżuteria i torebki z kolekcji Fall-Winter 2025. Jest pełen wachlarz hitów marki: rzeźbione garnitury, kultowe trompe-l’œil, szalone wieczorowe kreacje. Nie brakuje najważniejszych fetyszów Schiaparelli — Face Bag z ustami i nosem, Secret Bag, anatomicznych elementów, które tak pięknie balansują między elegancją a absurdem.  

To właśnie ta bezczelna mieszanka francuskiego krawiectwa i surrealistycznego żartu sprawia, że marka od lat jest nie do podrobienia.

Limitowany raj dla miłośników sztuki mody

Ten pop-up to nie tylko zakupy. To miejsce do chłonięcia emocji. Taki luksus nie krzyczy, on uwodzi. Przypomina nam, że w modzie najciekawsze jest to, co nie mieści się w definicjach. I że czasem naprawdę warto dać się porwać fantazji, zamiast liczyć każdy centymetr szwu.

Schiaparelli nie sprzedaje ubrań. Sprzedaje doświadczenie. I przy okazji pokazuje, że to świetnie działa — zwłaszcza w miejscu, gdzie złoto to prawie neutral.

Schiaparelli Pop-Up w Dubai Mall
Fashion Avenue
1 grudnia 2025 – 28 lutego 2026  

The post Schiaparelli w Dubai Mall: Surrealistyczny sen pośród złota i światła first appeared on OCZY.MAG.

Elsa Schiaparelli – kometa, która wciąż świeci

Historia marki zawsze była związana z kulturą i sztuką. Elsa Schiaparelli w latach 30. współpracowała z Salvadorem Dalím, tworząc jedne z najbardziej ikonicznych surrealistycznych projektów w historii mody. Jej słynna „tear dress” czy buty-kapelusze były nie tylko ubraniami, ale manifestami artystycznymi. To podejście kontynuuje Roseberry – jego „hard chic” to surowe, kontrolowane sylwetki, w których kryje się napięcie między klasyką a absurdem.

Taniec w ciemności

Hasłem przewodnim kolekcji Schiaparelli Wiosna-Lato 2026 jest „Dancer in the Dark” – nawiązanie do intymnego, radosnego tańca, który każdy zna z życia. Roseberry stawia pytanie: po co dziś oglądać modę? Dla rozrywki mamy TikToka, ale prawdziwa moda ma inspirować i budować narrację. Stąd na wybiegu pojawiły się kolumnowe suknie, żakiety o czystych liniach, trójkolorowe dzianiny w technice trompe l’oeil i czerń przełamywana bielą oraz szokującą czerwienią .

To moda, która mówi o pragnieniu wolności. Roseberry w kolekcji Schiaparelli Wiosna-Lato 2026 podkreśla, że prêt-à-porter celowo balansuje na granicy haute couture, a luksus nie musi być tylko niedostępny – może być codziennym rytuałem. Schiaparelli znów udowadnia, że akcesoria są równie ważne jak ubrania. Kultowe torebki Secret tym razem mają miękkie, „roztapiające się” kształty inspirowane zegarem Dalego, a buty kończą się obcasami w formie rzeźbionej dłoni. To surrealizm w czystej postaci, który jednocześnie staje się instagramowym fetyszem – bo kto nie chciałby mieć na półce torebki, która wygląda jak dzieło sztuki?

Schiaparelli Wiosna-Lato 2026 potwierdza, że modzie wraca potrzeba znaczeń. Z jednej strony mamy rynek fast fashion, który produkuje content. Z drugiej – domy takie jak Schiaparelli, które stawiają na narrację, historię i emocje. Roseberry robi prêt-à-porter, które wygląda jak couture, a to odważne posunięcie w świecie, gdzie większość marek coraz bardziej upraszcza i komercjalizuje swoje linie.

Ta kolekcja przypomina, że moda nie musi być tylko rozrywką. Może być sztuką. Może być prywatnym tańcem w ciemności – i właśnie wtedy działa najmocniej.

The post Schiaparelli Wiosna-Lato 2026: Taniec w ciemności first appeared on OCZY.MAG.

Moda jak czarno-biały film z przyszłości

Pokaz zaczyna się jak manifest przeciwko erze ekranów, AI i bezdusznych algorytmów. Nie znajdziesz tu kolorów – tylko czerń i biel. Ale to nie smutek, to oczyszczenie. Roseberry wyraźnie deklaruje: „odcinam się od teraźniejszości, bo ona przestała mnie inspirować”. Paradoks? Może. Ale efekt? Hipnotyzujący.

Modelki sunęły po wybiegu w sukniach o nowym języku wieczorowym – pozbawionych gorsetów, a mimo to kipiących dramatyzmem. W zamian za konstrukcyjne gorsety sprzed lat, projektant proponuje miękką rzeźbę ciała: wyraźnie zaznaczone talie i biodra, ale formowane jakby od wewnątrz. To dialog z kobiecą sylwetką, a nie jej ujarzmienie.

Schiaparelli w detalach: kod, który mówi

Nie sposób nie zauważyć subtelnych cytatów z przeszłości domu. Ceramiczne guziki w kształcie kluczy i organów ukryte w marynarkach, hafty mierniczych taśm na jedwabnych apaszkach – to nie gadżety, to opowieści. Z przymrużeniem oka, ale bez kiczu. Surrealistyczne dziedzictwo Elsy nie jest tu przebraniem, lecz narzędziem.

Zresztą cały pokaz miał coś z trompe-l’œil – optycznego złudzenia. Donegalowe tweedy, satyny błyszczące jak lustrzane tafle, smokingowe sukienki z rozcięciami do kolan, hafty w srebrnych nitkach, błysk irydyzujących tkanin. To nie są ubrania – to halucynacje w haute couture.

Finał, który wbija w fotel

Momentem kulminacyjnym był bez wątpienia powrót „Apollo Cape”, zrekonstruowanego jako trójwarstwowa eksplozja biżuteryjnych gwiazd, zgalwanizowanych w odcieniach czerni, grafitu i srebra. Do tego tzw. „Eyes Wide Open Dress” – suknia z ręcznie malowaną tęczówką, oprawioną w żywiczne kaboszony, z rzęsami wyszywanymi metaliczną nicią i tkaninowym wodospadem z jedwabnego tiulu. Brzmi jak science fiction? Tak, ale podlane dawką historii.

Roseberry nie daje się złapać w pułapkę romantyzowania przeszłości. To nie jest melancholijna podróż w czasy Elsy. To próba odpowiedzi: co możemy wynieść z tamtych lat, by mieć odwagę patrzeć w przód? W czasach kryzysu technologicznego nadmiaru i chaosu estetycznego, ta kolekcja daje coś rzadkiego: spokój. I mocne estetyczne „tak” dla przemyślanego minimalizmu z duszą.

Schiaparelli Haute Couture na sezon Jesień-Zima 2025/2026 to kolekcja, która redefiniuje wysokie krawiectwo poprzez czarno-białą paletę i powrót do rzemiosła. Daniel Roseberry porzuca technologię na rzecz humanizmu, proponując modę, która mówi – nie krzyczy. Kluczem są sylwetki bez gorsetów, detale inspirowane surrealizmem Elsy Schiaparelli i totalne zanurzenie w estetyce przeszłości, przefiltrowanej przez futurystyczne soczewki. Pokaz, który zostaje w głowie – i w sercu.

Jeśli miałbym powiedzieć to jednym zdaniem: to był nie pokaz, to było doświadczenie. I jeśli przyszłość mody naprawdę ma wyglądać jak ten sen na jawie – chcę w nim zamieszkać.

The post Schiaparelli Haute Couture Jesień-Zima 2025/2026: Czarno-biała przyszłość utkana z przeszłości first appeared on OCZY.MAG.

Western w wersji haute couture

Roseberry czerpie inspiracje z ikonicznych elementów amerykańskiego rodeo, ale interpretuje je w sposób, który odrywa je od folkloru i przenosi w świat mody luksusowej. Cowboy boots w wersji Schiaparelli mają finezyjne złote zdobienia i biżuteryjne detale. Oversize’owe pasy z klamrami z motywem słynnego keyhole łączą surową formę z jubilerską precyzją. Kluczowe materiały to skóra, wełna i aksamit, jednak poddane innowacyjnym technikom – twarde struktury okazują się miękkie, a delikatne tkaniny nabierają rzeźbiarskiego charakteru.

Kod Schiaparelli w nowej odsłonie

Podstawą kolekcji są klasyczne elementy garderoby reinterpretowane w duchu Schiaparelli: czarne smokingowe marynarki z przerysowanymi ramionami, płaszcze z motywami trompe l’oeil, body o strukturze iluzji skóry krokodyla czy sukienki z asymetrycznie drapowanymi tasiemkami. Roseberry bawi się optyką, wykorzystując efekty 3D i teksturalne kontrasty – niektóre materiały wyglądają jak ciężkie metale, ale w rzeczywistości są lekkie jak piórko.

Biżuteria i akcesoria: złota ekstrawagancja

Akcesoria stanowią równie istotną część kolekcji, co same sylwetki. Kultowe motywy Schiaparelli, takie jak oczy, nosy i ustne kontury, pojawiają się w formie biżuterii – ogromnych, kandelabrowych kolczyków czy naszyjników przypominających surrealistyczne maski. Torebki, od kultowego modelu Secret po nowe odsłony Soufflé, zdobią ćwieki, motywy kowbojskie i metaliczne aplikacje.

Moda poza ekranem – manifest Roseberry’ego

Projektant w swojej kolekcji dotyka również współczesnej refleksji nad wartością mody w świecie przesyconym technologią. „W erze post-social media pytamy, co naprawdę ma znaczenie – co jest autentyczne i niepowtarzalne” – mówił Roseberry zaraz po pokazie. Stąd dbałość o rzemiosło i unikatowe detale, które czynią ubrania tej kolekcji niemożliwymi do skopiowania przez fast fashion.

The post Schiaparelli Jesień-Zima 2025/2026: Kobieca siła i westernowy romantyzm first appeared on OCZY.MAG.

Inspiracją dla tej kolekcji stały się antyczne wstążki z lat 20. i 30. XX wieku – odnalezione w jednym z antykwariatów. Ich odcienie, takie jak „masło,” „safran,” czy „francuski szary,” stały się punktem wyjścia do odważnej eksploracji kolorystyki i kształtów. Roseberry zaprasza nas w podróż przez dekady – od dekadenckiego art déco, przez strukturalne sylwetki z lat 50., aż po minimalistyczny luksus lat 90.

Kolekcja to jednak coś więcej niż hołd przeszłości. To także pytanie o nowoczesność w modzie: czy musi ona równać się prostocie? Roseberry stawia na ekstrawagancję – „barok,” jak sam mówi, przeciwstawiając się trendowi nadmiernego minimalizmu. Jego suknie wykonane z jedwabnego żorżetu, zdobione japońskimi koralikami, czy żakiety ze skóropodobnego ultrasuede, pokryte jedwabnymi haftami, to manifest mody, która ma zachwycać bogactwem.

Jednym z najciekawszych elementów kolekcji jest eksperymentowanie z materiałami i technikami. Pióra zanurzane w glicerynie, by uzyskały ciężar, czy satynowe sukienki z wyhaftowanymi motywami gołębi i anatomicznych detali, ukazują mistrzostwo rzemieślników Schiaparelli. Każdy element – od sukni, przez akcesoria, aż po buty – traktowany jest jak małe dzieło sztuki. Na banko zobaczymy niektóre z sylwetek na nadchodzących Oscarach czy innym około-nagrodowym wydarzeniu.

Równocześnie Roseberry podkreśla znaczenie odpowiedzialności – pracy dla jednego z ostatnich wielkich francuskich domów mody, którego zadaniem jest nie tylko zaspokajanie pragnienia piękna, ale także ucieczka od złożoności współczesnego świata. „Haute couture przypomina, że perfekcja ma swoją cenę” – mówił Daniel po pokazie.

„Icarus” to kolekcja, która wznosi się wysoko – wprost ku słońcu. Jest hołdem dla przeszłości, ale przede wszystkim triumfem wyobraźni, która odrzuca ograniczenia. I choć, jak w mitologii, lot ku słońcu bywa ryzykowny, Roseberry udowadnia, że warto czasem zaryzykować, by osiągnąć coś naprawdę niezwykłego.

The post Schiaparelli Haute Couture Wiosna-Lato 2025: Wysokie loty first appeared on OCZY.MAG.

Już na pierwszy rzut oka rzuca się w oczy odważne podejście do kolorów – intensywne barwy niczym z obrazu Mondriana dominują w projektach. Zwierzęce printy, lekkie tkaniny i proste, przewiewne sylwetki sprawiają, że kolekcja wydaje się być odpowiedzią na potrzeby współczesnych kobiet: od podróży po spotkania biznesowe, od marzeń po codzienną pracę. Schiaparelli kontynuuje tutaj swój dialog z przeszłością, przekształcając klasyczne kody na nowe, nowoczesne sposoby.

Jest to kolekcja, w której knitwear odgrywa kluczową rolę. Płynnie przechodzi od sportowego luzu do wyrafinowanej elegancji. Zastosowanie lekkich, ale bogatych w faktury dzianin, w odcieniach perłowych i piaskowych, wywołuje poczucie komfortu i luksusu. Zadziwiające są „sztuczki oka”, takie jak tank topy, tenisowe polo i białe koszule z ukrytymi, rozciągliwymi gorsetami – subtelne detale, które podkreślają kobiecą sylwetkę, nadając ubraniom wymiar teatralności i iluzji.

W tej kolekcji akcesoria stanowią integralny element każdego looku. Torebki, z których Schiaparelli słynie, powracają w nowych, odświeżonych wersjach – od Secret bag z emblematycznym zamkiem w kształcie kłódki po najnowsze hity, jak Schiap bag w tęczowych odcieniach czy hobo bag, który zaskakuje nowoczesną formą i różnorodnością materiałów (od zamszu po ciężkie bawełny). Każda torebka to połączenie historii z nowoczesnym twistem, czerpiąc z kodów domu mody, takich jak miarka krawiecka czy kłódka.

Schiaparelli i Roseberry są również znani z tworzenia jedynych w swoim rodzaju butów. Na ten sezon uwagę przyciągają ich płaskie wersje – lekkie sandały z kryształami i metalicznymi detalami, które przypominają senny, letni dzień nad basenem. Dla miłośniczek odważniejszych wyborów przygotowano surrealne sandały z detalami anatomii – stopami czy ustami – które doskonale wpisują się w surrealistyczne dziedzictwo domu mody.

Czym jednak byłaby kolekcja Schiaparelli bez charakterystycznych elementów trompe l’oeil i dekonstrukcji? W kolekcji pojawia się wiele odważnych eksperymentów – od koszul w paski z kieszeniami ozdobionymi uchwytami od drzwi, po suknie zdobione wyrazistymi biżuteryjnymi motywami anatomicznymi. Każdy z projektów zdaje się grać z percepcją i zachęcać do bliższego spojrzenia. Detale takie jak kolczyki w kształcie sutków, ust czy oczu nadają kolekcji wyrazisty, nieco kontrowersyjny ton, który podkreśla awangardową estetykę marki.

Kolekcja Schiaparelli na sezon Wiosna-Lato 2025 to hołd dla klasyki z myślą o przyszłości. Daniel Roseberry mistrzowsko łączy awangardowe formy z tradycyjnymi elementami, tworząc projekty, które są zarówno wyrafinowane, jak i odważne. Znakiem rozpoznawczym tej kolekcji jest połączenie wyrafinowanego kunsztu z surrealizmem – po raz kolejny potwierdzając, że Schiaparelli jest domem mody, który nie boi się przekraczać granic i inspirować przyszłych pokoleń.

The post Schiaparelli Wiosna-Lato 2025: Awangarda, która przetrwa próbę czasu first appeared on OCZY.MAG.