Nie ma jednej historii młodej mody. Pokaz dyplomowy Royal Danish Academy podczas Copenhagen Fashion Week na sezon Wiosna-Lato 2027 udowodnił to 14 indywidualnymi projektami, wyrastającymi z różnych miejsc, doświadczeń i sposobów pracy z materiałem.
Absolwenci programu magisterskiego Fashion, Clothing and Textiles – New Landscapes for Change zaprezentowali swoje kolekcje jako finał studiów, ale przede wszystkim jako pierwsze wyraźne deklaracje twórcze.
Tożsamość, relacje i nadzieja
W projektach powracały tematy tożsamości, przynależności, niepewności i nadziei. Wspólny pokaz nie ujednolicił tych perspektyw – przeciwnie, pozwolił wybrzmieć różnicom między nimi. Projektanci używają mody jako narzędzia do rozpoznawania własnego miejsca w świecie. Interesują ich kultura, relacje, wspólnota i współczesne napięcia społeczne, ale też osobiste doświadczenia, które wpływają na sposób projektowania.









Rzemiosło nie jest tu dodatkiem
Na wybiegu pojawiły się ręcznie tworzone tkaniny, odważne printy, eksperymenty z tekstyliami, dzianiną i tkactwem. Ważną rolę odegrała również precyzyjna praca z kolorem, osiągana dzięki ręcznemu barwieniu materiałów.
To efekt połączenia studiów z zakresu krawiectwa i tekstyliów z wcześniejszym doświadczeniem branżowym. Każda z 14 kolekcji buduje własny język, ale wszystkie traktują materiał jako nośnik znaczenia — nie tylko środek do stworzenia sylwetki.









Lokalność jako osobista opowieść
Choć przez ostatnie dwa lata Kopenhaga była wspólnym miejscem pracy absolwentów, ich perspektywy kształtowały się w Myanmarze, Niemczech, Finlandii, Danii i Chinach – zarówno w środowiskach miejskich, jak i poza nimi. Wiele projektów podejmuje temat lokalności, korzystając z materiałów, umiejętności i historii zakorzenionych w rodzinnych kontekstach twórców. Dzięki temu pokaz nie opowiada o modzie jako jednym globalnym języku, lecz o wielu równoległych językach, które mogą spotkać się na jednym wybiegu.
Pokaz w ramach Copenhagen Fashion Week był dla absolwentów Royal Danish Academy momentem przejścia między edukacją a samodzielną praktyką. Marcus Aminaka Wilmont, Head of Programme Fashion, Clothing and Textiles – New Landscapes for Change, zwraca uwagę na wysoki poziom akademicki i kreatywny projektów oraz różnorodność podejść obecnych w tegorocznej grupie.



